و اینگونه برای نوشتن در ذهن و روی جاده ای که اسمش کاعذ باشد که حالا پست های
وبلاگ شده باید راه رفت راه در فرای نبودن واژه و در فرای نبودن بودن. بی شکل قیافه ای که
از در وارد شده باشد یا نشده همه را در اینگونه خوانش می دانم در خوانشی که اسمش را
برای جان دیگری گرفتن و در هوای دیگری بودن می ماند.
پس من از خوانش این متن برای من ناخوانش متن بعد یک پیام نیمه خوصوصی می گذارم و
گوش شما که در این متن کار می کند پس چشمتان را بیابید که کا را برای متن بعد جا می
گذارد.